Wij2indeUSA Weblog

Onze vakanties in de States

2 Orlando-nieuwelingen mee – februari 2012

Over 4 weken zitten we er al: Orlando. Dit keer gezellig met zijn 5-en!

Goedenavond allemaal,

Hier de lang verwachtte update van onze site. De voorpret is enkele weken geleden officieel begonnen. We praten jullie nu dus even bij, want het is bijna zover! Patrick, Julian en ik zullen onze lieve vrienden Esther en Roderik laten zien waarom wij Orlando in het zonnige Florida zo leuk en verslavend vinden. Zij zijn er namelijk niet eerder geweest. Leuk, leuk! We vertrekken op vrijdag 17 februari 2012 om 12:10 uur en zullen na een overstap in Washington diezelfde dag rond 19:30 uur landen. We vliegen zowel heen als terug met United. De terugvlucht is op vrijdag 2 maart, ook via Washington. Zaterdag 3 maart landen wij dan weer op Schiphol om 07:15 uur.

De villa staat deze keer in Davenport en de foto’s zien er weer goed uit. Kijk zelf: http://www.adoreflorida.com/gallery.html. We hebben uitzicht op een meertje, dus misschien wel weer een buurman met zeer scherpe tandjes! Met zijn 5-en hebben we besloten 1 (grote) auto te huren. Tenminste, we hebben dit met zijn 4-en overlegd en zijn ervan uitgegaan dat Julian het er mee eens is. De kinderstoel kopen we daar, om de eerdere “kinderstoelproblematiek” te voorkomen.

We hebben al kaartjes voor Seaworld, Busch Gardens, Aquatica en beide parken van Universal. Ook neigen we nog naar een dagje Disney’s Epcot, maar dat staat nog niet vast. We willen weer een natuurpark bezoeken, we gaan shoppen, Esther en Roderik gaan met manatees zwemmen, we gaan weer heerlijk eten en genieten van de zon en gezelligheid, we willen naar een optreden van Kelly Clarkson in Universal en Patrick en ik gaan weer een avondje naar TNA Wrestling.  Veel te doen dus in twee weken en we kunnen allemaal niet wachten tot het zover is!

Groetjes, Patrick, Roderik, Julian, Esther en Nienke

—————————————————————————————

We zijn er!

Lieve allemaal, de titel zegt het al: we zijn er!! De vluchten zijn erg goed verlopen. Geen vertragingen, amper turbulentie en op de lange vlucht had Julian zelfs een eigen stoel. Super luxe. Het vliegtuig was niet helemaal vol en daarom werd de passagier naast ons (aan het gangpad) vriendelijk verzocht op een lege plaats te gaan zitten zodat wij de ruimte hadden. Top service. Julian heeft op de eerste vlucht 45 minuten geslapen en de tweede vlucht van begin tot einde. Esther er Roderik zaten op de stoelen voor ons. Natuurlijk vonden zij het een lange zit, wij ook. Esther heeft met moeite het spuugzakje ongebruikt gelaten na 2 landingen, maar eenmaal in de villa vinden ook zij het reuze meegevallen. Op Washington was het wel nog even haasten geblazen omdat de rij voor de douane redelijk lang was en de overstaptijd dan ineens redelijk kort. Daarnaast leek (of was) het wel 3 km lopen naar de gate (met een 13,5 kilo wegende Julian op mijn heup).

Op Orlando airport zitten we 45 minuten nadat we geland zijn al met alle spullen in onze minivan. Super snel. Aangekomen in de villa gaan Esther, Roderik en Patrick naar de Walmart en rond 22.30 uur ligt Julian lekker te slapen en zitten wij moe maar ook nog gezellig aan de hotdogs en een biertje ;-).

Vanochtend, of moet ik zeggen vannacht, zijn Patrick, Julian, Nienke en Esther al om 04.00 uur op. Hoezo jetlag. Patrick, ik en Julian doen boodschappen en om 10.30 uur zitten we in de jacuzzi. Esther ziet haar eerste alligator in het meertje naast ons zwembad. Julian slaapt en jawel, er is bier. Om 10.30 uur! Laten we het maar op die jetlag houden 😛

Liefs van ons

—————————————————————————————

Dag 2: Half dagje Universal, beide parken.

Zaterdag zijn we dus allemaal erg vroeg wakker. Het heet nog niet eens ochtend, zo vroeg. Na een relaxte ochtend die bestaat uit ontbijten, zwemmen en bieren vertrekken we in de middag naar Universal Studio’s.

Vanavond treedt Kelly Clarkson op en daar willen we eventueel wel een kijkje nemen. Na één rondje door het park besluiten we het echter te laten schieten. Het is er nu al zó druk en we hebben geen zin om opeengepakt te staan met duizenden mensen. De wachtrijen voor de attracties zijn door de drukte erg lang. Zonder één attractie ervaren te hebben beproeven we ons geluk dan in Island’s of Adventure. Ook daar is het helaas verschrikkelijk druk. Roderik en Patrick wagen het desondanks toch op de”single riders lane” van ”Harry Potter and The Forbidden Journey”. En omdat Esther en ik met Julian toch 45 minuten moeten wachten, staan wij 30 minuten in de rij voor een “butterbeer”. Nooit eerder gedronken en het smaakt best aardig.  De mannen zijn terug en we maken zonder verder nog een wachtrij in te stappen onze ronde door het park af. Roderik en Esther kijken ondertussen hun ogen uit. Het is inmiddels etenstijd en we eten bij het Hard Rock Cafe. Smakelijke burgers en Club Sandwich. Het is een gezellige etentje, maar Julian vindt het vooral slaapverwekkend. Hij slaapt het hele etentje. Op de terugweg naar de villa belanden we in de file. Uiteindelijk zijn we even over negenen “thuis”. We bubbelen nog even en liggen tegen half elf al in bed. Een drukke maar geslaagde dag.

—————————————————————————————

Zondagje shoppen.

Zondag begint heiïg en bewolkt. Wel warm. Julian is Patrick en Nienke’s wekker en wekt hen vandaag om 05.30. Dat gaat de goede kant op! Dus om 07.00 uur gaan zij al  boodschappen doen bij de Publix. Die blijkt vrijwel om de hoek te zitten. Op de planning staat Busch Gardens. Bij de Publix adviseert ons inpak- en karretjeduw studente Duits ons echter daarvan af te zien. Duits! Moet ze net bij Nienke zijn, haha. De reden van het advies is trouwens dat er onweer voorspeld is. Bij onweer sluiten alle achtbanen in het park en het is zonde daar een uur heen en een uur terug voor in de auto te zitten. Terug bij de villa zijn Esther en Roderik (die nog net niet 911 heeft gebeld omdat hij de rest kwijt was ;-)) ook wakker en aangekleed en we besluiten deze dag rustig aan te doen en in de middag te gaan shoppen.

Zo gezegd, zo gedaan. We vertrekken na Julian zijn middagdut naar de Florida Mall. Lopen wat winkels in en uit. Kopen hier en daar wat. Esther en Nienke testen de heren hun geduld door een uur lang in Victoria’s Secret te vertoeven. Wel beiden met een tasje de deur uit, maar toch. Sorry heren! Om 18.00 uur sluit de mall en op de terugweg naar de villa belanden we weer in de file! Arghhhh! Dit keer hebben we vertraging van ruim een uur. We halen een pizza bij de Pizzahut en eten die in het huis op. Julian gaat naar bed en wij plonzen allemaal moe maar voldaan tussen de bubbels. Het wordt laat, maar ach, het is vakantie!

—————————————————————————————

Dag 3: Zonnig Seaworld.

Hoi allemaal, allereerst bedankt voor alle leuke reacties!

Maandag is zonnig. Het zou ongeveer 20 graden moeten worden. Iedereen dus op zijn flipflops de auto in richting Seaworld. Daar aangekomen blijkt het druk en de eerste orcashow van die dag zit zelfs helemaal vol! Wij lopen eerst richting de achtbaan “Manta”. Voor Esther is het nog even te vroeg op de dag voor zo’n wilde rit, dus de heren trotseren de baan samen.

Tijdens de wachtrij hebben Esther, Nienke en Julian tijd om de zeeleeuwen op Pacific Point te bekijken en even de Skytower in te schieten. Skytower is nu gratis (normaal $ 3) omdat de pinguins niet te bekijken zijn. Er wordt een nieuw verblijf voor hen gebouwd.

Journey to Atlantis en Aquatica vanuit Skytower

Wij vinden de mannen weer op de afgesproken plek en gaan naar de dolfijnenshow Blue Horizons. Esther en Roderik vinden het een leuke show en ook Julian geniet zichtbaar. Hij klapt bij elke sprong en de ara’s die over het publiek vliegen vindt hij erg leuk. Ook voor ons blijft het mooi om te zien.

Julian vindt de dolfijnen fantastisch

Na de show sluiten Esther en Patrick aan in een hele lange wachtrij…. Voor onze lunch in een restaurant van het park. Ondertussen besluiten we volgende week nog een dag naar Seaworld te gaan. Het is onmogelijk vandaag alles te zien en Esther en Roderik vinden het net als ons een erg leuk en mooi park. Na het eten gaan de mannen met Esther in Journey to Atlantis, de enige waterattractie van Seaworld. Als je de “splashzone” van de dolfijnen- en orcashow niet meerekent ;-). Ze komen er enthousiast maar ook redelijk nat uit. En ondanks dat het vandaag toch wel warmer is dan die beloofde 20 graden, is het toch fris met zo’n nat pak. Daarna dan maar droogblazen in de Kraken. Esther’s eerste achtbaan van deze vakantie.

Julian wijst aan waar de dolfijnen zijn

—————————————————————————————

Dinsdag op naar Busch Gardens.

Hoi! Qua verslagen liggen we een paar dagen achter, maar we gaan een inhaalslag maken. Wederom leuk dat jullie zoveel en ook zo gezellig reageren.

Dinsdagochtend begint lekker zonnig en de voorspellingen zijn goed. Zo’n 26 graden en dan blijkt later op de dag ook te kloppen. We gaan naar Busch Gardens in Tampa. Uiteraard niet zonder eerst weer gezellig buiten te ontbijten.

We rijden daarna een klein uurtje naar het park en arriveren er tegen 11.00 uur. Iedereen heeft vandaag zijn of haar wens: Esther haar enige eis is ijs. Ja echt, gewoon een lekker schepijsje in een wafel. Makkelijke meid he? Haha. Nienke zou graag naar de show “Critter Castaways” willen. Nog nooit gezien en toch al 4 keer in Busch Gardens geweest. Julian wil dolgraag op de foto met Elmo en Patrick vertrekt niet zonder in de “Montu” geweest te zijn. Zijn favoriete achtbaan. Roderik heeft eigenlijk geen wensen en “hobbelt” gewoon achter de rest aan. Nog makkelijker ;-)!

Bij binnenkomst lopen we eerst richting de achtbaan Cheetah Hunt. We lopen langs de amerikaanse alligator’s (erg groot) en via het verblijf van de echte cheetah’s. Hier wordt net getoond hoe hard ze kunnen rennen. Het is hetzelfde principe als een hondenrace: zo hard mogelijk achter een “prooi” aan. In dit geval een soort veertje dat door het verblijf schiet. Het is erg mooi om te zien hoeveel kracht deze katten hebben en vooral hun snelheid is indrukwekkend. Daar kan Esther en Roderik’s koddige kater Boef nog wat van leren :-P! Deze cheetah liep 41 mph oftewel 66 kilometer per uur. Dat ziet er al heel snel uit en dan te bedenken dat hun topsnelheid bijna het dubbele is (120 km/u)!

De wachttijd is voor de achtbaan is 25 minuten, dus Esther en ik gaan in de rij. We horen daar dat de wachttijd bij nader inzien 45 minuten is. Toch maar die rij in. Een klein uur later staan we weer buiten. Ik vind het een hele leuke rit. Esther ook, maar die moet er even van bijkomen (achtbaan-wagen-ziek). De heren gaan er gelijk achteraan omdat de wachttijd nu echt 25 minuten is. Alleen moet er bij hen tussentijds iets getest worden, dus duurt het alsnog 45 minuten. Geen probleem. Wij wachten gewoon met een drankje in het zonnetje en Julian vermaakt zich prima. Hij klimt en klautert en rent vol enthousiasme achter zijn plaatselijke gevederde vriendjes aan.

Julian speelt tikkertje met een ibis

Als we allemaal weer bijeen zijn lopen we door de parkdelen Nairobi, Morocco en Bird Gardens naar Stanley Ville. Hier lunchen we op een terras en scheiden onze wegen weer. Patrick en Roderik gaan samen naar de achtbaan Sheikra.

Esther en ik lopen een stukje terug naar Sesame Street Safari of Fun. Hier kan Julian op de foto met zijn Elmo (en Pino) en even afkoelen en rondrennen tegelijkertijd.

Julian speelt bij Sesame Street’s waterspeeltuin

Een klein uurtje later zien we elkaar weer bij de Sheikra. Het is inmiddels al even voor 16.00 uur en het park sluit om 18.00 uur. Esther wil graag de waterattracties beproeven dus zo gezegd zo gedaan. Patrick en Roderik gaan ook mee. Julian ligt lekker in zijn wagen te luieren en ik heb geen zin in een nat pak. (Nieuwe spijkerbroek aan en kan me nog goed herinneren dat een zeker iemand wel met een nieuwe jeans een waterattractie inging en er met blauwe benen en handen uit kwam. Letterlijk. Ja, diegene weet wel over wie ik het heb ;-)). De wachtrijen zijn kort, de natheidgraad hoog en het pleziergehalte groot.

Met zijn drieën een nat pak halen in Stanley Falls Flume
Missie geslaagd!
Toch al nat dus ook in Congo River Rapids

De tijd vliegt voorbij dus we lopen hierna door naar de achtbaan Montu, Patrick zijn favoriet. We lopen langs de hyena’s, leeuwen en stokstaartjes, leuk!. Julian slaapt inmiddels dus die krijgt dat niet mee. Patrick en Nienke duiken nog snel de achtbaan Kumba in. Matige baan, maar als er toch geen wachtrij staat.. Daarna gaan we nog langs de olifanten en besluiten Esther, Roderik en Nienke in de Rhino Rally te gaan. Het is een minisafari (5 min) langs ondermeer olifanten, flamingo’s, neushoorns, gemsen en zebra’s (ofwel “prisonpony’s” volgens onze chauffeur). Omdat ik de attractie al ken mis ik het ontbrekende waterstuk (afgebroken vanwege de achtbaan Cheetah Hunt) enorm. Esther en Roderik vinden het wel aardig maar kort en de humor van de chauffeur maakt veel goed. Kun je nagaan hoe vaak hij dezelfde grapjes verteld: elke 5 minuten een nieuwe lichting parkbezoekers, petje af.

Uiteindelijk komen we 15 minuten voor sluitingstijd toch nog terecht bij de Montu. Patrick en Roderik gaan erin. Helaas is de rij voor de frontrow al gesloten. Die eerste rij is bij deze baan echt een toegevoegde waarde. Patrick geen eerste rij, maar wel de Montu, ik geen show, Esther geen ijs, en toch gaan we allemaal tevreden weer de auto in.

Onderweg eten we bij Cracker Barrel. Een restaurant met een vreemdsoortige winkel eraan vast. Het eten smaakt prima en de bediening is weer uitermate vriendelijk. Goede afsluiter van de dag. Thuis hangen we nog wat in en om het huis en de jacuzzi.

Nog gezellig een drankje en niet te laat naar bed. Al dat geslenter en plezier hakt er wel in! Haha. Wat een zwaar leven hebben we toch. Esther en Roderik gaan morgen zwemmen met de manatees in Crystal River en wij blijven een dagje in de villa. Het verslag van woensdag wordt daarom natuurlijk geschreven door de zeekoe-snorkelaars! Tot later!

—————————————————————————————

Dag 5: Esther en Roderik naar Crystal River

Hey allen,

Voor de verandering een keer geen knap stukje tekst van Nienke, maar een verzameling woorden van mij (Roderik). Dit omdat wij, Esther en ik, koeien zijn gaan bekijken en de familie Lemmens een rustig dagje hadden. Nienke en Patrick hebben de koeien al meerdere keren gezien, vandaar dat zij thuis bleven.

Onze dag begon eigenlijk al de avond ervoor. We hadden al onze spulletjes klaar gelegd en heerlijke broodjes gesmeerd.
De volgende ochtend ging de wekker, jaja op vakantie de wekker zetten om 05:00!!
Nadat we in de auto waren gestapt en op de “freeway” zaten dachten we allebei, hmmm jammie broodjes. Zoeken, zoeken en zoeken,  Oeps, broodjes vergeten. Lekkere start van de dag, maar gelukkig hadden we de chippies nog, echt een heerlijk ontbijt…….

Bij Captian Mike aangekomen kregen we een lekker bakkie koffie en kregen we te horen dat we met zijn 2e waren, whoehoe we kregen een privé tour!

Om 08:00 gingen we op weg naar de koeien. We kregen hier en daar wat uitleg over de koeien (hoe groot ze worden, dat ze vriendelijk zijn en hoe je ze moet benaderen).

Op stopplaats 1 maakten de koeien gebruik van hun schutkeur en werden we regelmatig door ze beslopen. Dit was een zeer spannende ervaring. Dit omdat wij beiden nog nooit koeien gezien hadden. Ze waren inderdaad erg groot en ze waren gebouwd om je te besluipen. Gelukkig eten ze alleen groen spul!

Na deze ervaring gingen we naar stopplaats 2. Dit was een prachtige omgeving waar je de koeien erg goed kon zien. De omgeving was ontzettend helder waardoor de koeien niks aan hun schutkleuren hadden. Ze staken af tegen de omgeving, waardoor het nu onze beurt was om hun te besluipen en een aantal kiekjes te schieten. Gelukkig mochten we van Nienke en Patrick de “ik ga niet stuk door water camera” lenen.

Na deze plek bezichtigd te hebben zijn we naar de 3de en laatste plek gegaan. De omgeving was niet geweldig, maar er waren wederom  koeien met hun kalfjes, die waren erg lief. Esther vond ze zelfs zo lief dat ze er bijna op ging zitten. Esther en beestjes….

Na deze ervaring gingen we weer op weg naar huis waar de Lem-mensen op ons wachten. Ze hadden het hele huisje opgeruimd, de bedjes opgemaakt enz. enz. is dat nou niet enorm lief?

Dikke pakkerd allemaal,
Roderik en Esther

—————————————————————————————

Dagje shoppen en relaxen op donderdag.

Hoi allemaal, woensdag is voor Patrick, Julian en ik dus een dagje relaxen. Lekker ontbijtje buiten (ja, wij wel ;-)), zwemmen en bubbelen, het blog bijwerken, spelletjes op de Ipad, beetje opruimen, kortom: een dagje in en om de villa lummelen. Heerlijk! Hier volgen daarom een paar kiekjes van ons huis hier:

Het is deze dag ook aangenaam weer, zeker 28 graden en zonnig. Als Esther en Roderik terug zijn in de middag gaan we aan het einde van de middag nog gezamelijk naar de Walmart en Gamestop, want Patrick is uit op de nieuwe PS Vita en die is vanaf vandaag te koop. Als we in de Walmart lopen breekt er een hels kabaal los: onweer. Het regent dat het giet. We halen (naast de PS Vita) ook wat boodschappen.

De donderdag is regen voorspeld en we starten allemaal rustig op. In de middag besluiten we te gaan shoppen. Het wordt geen lang uitstapje. Julian is zo ontzettend verkouden dat er ofwel snot uit zijn neus loopt, of de tranen uit zijn oogjes, of tegelijkertijd. Al met al wordt er nog wel iets gekocht en eten we thuis. Poolen ‘s-avonds heel wat af, drinken een drankje en maken er een gezellige avond van. Morgen gaan we naar Seaworld om te zien wat we nog niet gezien hebben (deze vakantie).

(Het verslag van vandaag gaat over woensdag en donderdag, maar het is natuurlijk al maandag. Het is feest, want Esther is jarig! Gefeliciteerd Esther! Ook feliciteren we Killian (Lemmens) in het voor ons even verre Nederland met zijn eerste verjaardag!)

Tot morgen!

—————————————————————————————

Correctie!! Seaworld op ZATERdag: beestjes kijken en biertjes drinken

Op vrijdag gaan we voor de tweede keer deze vakantie naar Seaworld. Eerder zijn de achtbanen weliswaar bedwongen en waterattractie getest, maar we hebben een paar shows en dierenverblijven nog niet gezien. We starten rustig op en zo rond brunchtijd stelt Patrick de tomtom in op een Denny’s dichtbij bestemming. Lekker een keer ontbijten buiten de deur. Iedereen aan een (te) vol bord.

Julian kijkt bedenkelijk bij het eten van zijn ontbijt met softball pancake

Esther voelt zich al zo thuis dat ze frietjes besteld bij haar ontbijt! 😛

Frietjes als ontbijt

Het is nog een klein stukje rijden naar Seaworld en daar aangekomen lijkt het druk, we staan op een parkeerplaats die verder dan gebruikelijk van de ingang. Een wandeling na de vette hap lijkt echter wel op zijn plek. Roderik en ik wandelen dus met Julian in de wagen naar de ingang, terwijl Esther en Patrick lekker lui met het treintje gaan. Als we het park binnen zijn blijkt de drukte normaal en gaan we direct naar de huisdierenshow. Bij de ingang van de show is een opa van een duidelijk zeer gelovige familie net mandarijntjes aan zijn kleinkinderen aan het uitdelen. Terwijl ik Julian naar binnen draag probeert hij ongeneerd zo’n aantrekkelijk oranje balletje mee te grissen. Mislukt! “Opa Amish” is echter wel onder de indruk en drukt Julian toch een lekker mandarijntje in zijn grijpgrage handjes. We hebben goede plekken op de tribune. Julian is de enige van ons die na elk trucje enthousiast in zijn handjes klapt, maar we vinden het allemaal een vermakelijke show. Esther en Roderik besluiten al snel dat hun kater Boef veel te lui is voor zulk gedrag, ondanks dat hij ook dol is op snoepjes.

Hierna gaan we naar de orca show “One Ocean”.

Het is een mooie en indrukwekkend show, maar het blijft jammer dat er nu niet meer gezwommen wordt door de trainers met deze mega-dolfijnen.

Inmiddels is het bijna 15.30 uur en Patrick wil graag naar het gedeelte van het park waar “Bands, Brew & BBQ” is. Ik en Julian gaan daarom met hem mee. Het is een evenement met live muziek (Doobie Brothers), overal eten en drinken en je kunt er een pas kopen waarmee je 12 van de 50 biersoorten kan proeven. Patrick koopt een kaart en ik drinkt een wijntje. Het is een heerlijke zonnige middag, het is gezellig druk en Julian slaapt in de wagen. Als hij wakker is gaan we op het gras zitten bij het water en eten we wat.

Esther en Roderik proberen intussen een meet and greet te regelen met de pinguins, maar dat kan alleen morgen. Daarom gaan zij nog een derde dag naar Seaworld. Stelletje verslaafden ;-). Vandaag gaan ze nog naar de roggen, het aquarium, de dolfijnen en voeren de zeeleeuwen bij Pacific Point. Dat is niet zonder risico, want ook de volgels daar vinden de visjes erg lekker. Zo heeft Esther een close encounter met een wood stork.

Tegen 17:00 uur ontmoeten we elkaar allemaal weer op het gras bij het water en drinken we nog wat voordat we later het park verlaten. We halen wat boodschappen en eten thuis tosti’s en lasagne. Vanavond maken we het niet te laat, want morgen zullen Esther en Roderik de pinguins van Seaworld ontmoeten.

—————————————————————————————

Vrijdag Aquatica en weer wat shoppen!!

Lieve allemaal,

Tegen alle gewoontes in zal ik (Esther) een stukje schrijven over onze 7de vakantiedag.
Vrijdag begon zoals gewoonlijk met een heerlijk ontbijtje. Onze lieve Nienke had de tafel gedekt, heerlijke eitjes gekookt en een lekker bakje koffie gezet. De dag kan echt niet beter beginnen.

Het plan was om vandaag met ze allen naar het waterpretpark, Aquatica te gaan. Nienke en Patrick zijn er natuurlijk al meerdere keren geweest, maar Roderik en mijn persoontje nog niet. We hadden er ontzettend veel zin in. Helaas voelde Patrick zich niet helemaal tof, waardoor we besloten dat Roderik en ik met ze tweeën op pad zouden gaan.

Rond een uurtje of 12 kwamen we in het park aan. Ik wilde eerst nog graag een nieuwe zwemshort kopen, waardoor we eerst wat winkeltjes hebben afgestruind. Eenmaal gevonden waren we klaar om alle attracties te trotseren. Het bleek ontzettend rustig te zijn in het park, waardoor er bij de attracties weinig tot geen wachtrijen waren. Dit was goed nieuws!

Helaas is er gebleken dat Roderik en ik toch nog een beetje moeten wennen aan het `we zijn in Amerika` gevoel. Roderik voelde zich ook niet helemaal lekker en ik ben sowieso geen held op het gebied van achtbanen, glijbanen, stroomversnellingen etc. Om de een of andere gekke reden, keert mijn maag zich toch bij iedere bocht weer om (Jaja ik weet dat het de bedoeling is dat ik tijdens deze vakantie meerdere pretparken bezoek 😉 ).

Al met al zijn Roderik en ik toch in alle attracties geweest (op 1 na!!). In de ene werd ik helaas nog misselijker dan in de andere. We hebben nog wat rondjes gelopen in het park, een ijsje gegeten en nog wat rondgedobberd in de stroomversnellingen. Toch erg gezellig.

Na een paar uurtjes hadden we het park gezien en gingen we weer op huis aan. Ondanks dat het park hier en daar wat tegenviel hebben we een heerlijke dag gehad.

Toen we thuis kwamen, voelde Patrick zich alweer een stuk beter. Wat kan een paar uurtjes zonder Roderik en Esther toch met je doen he ;). We besloten met ze allen nog even naar de “Mall at Millinia” te gaan. Een groot winkelcentrum waar we nog even hebben gewandeld en leuke winkels hebben bekeken.

Op de terugweg in de auto besloten we te gaan eten bij “Crave”. Een restaurant waar we geen van allen ooit hadden gegeten. Het bleek een restaurant te zijn wat toch wat chiquer was dan het gemiddelde restaurant in Amerika. We hebben er echt heerlijk gegeten! Terugkijkend op deze dag hebben we het weer heerlijk gehad en was het weer geslaagd!

—————————————————————————————

Rondleiding Seaworld en afsluiten met shoppen en een etentje

Lieve lezers,

Daar zijn wij weer! Zondagochtend was het dan echt zover! Roderik en Esther gingen voor de 3de  (!) keer richting Seaworld. We zouden om half 11 een kleine rondleiding krijgen door Seaworld.
We moesten een uur van tevoren aanwezig zijn, dus moesten we toch wat vroeg ons bedje uit.

De familie Lemmens was nog diep in slaap toen wij rond kwart voor 9 de auto in stapten. Dit keer hadden we een paar kleine bolletjes meegenomen, waardoor we toch nog zoiets als ontbijt naar binnen konden werken. Het leek in het niets op het ontbijt wat we normaal van Nienke krijgen, maar de buikjes knorden in ieder geval niet meer.

Om half 10 kwamen we bij Seaworld aan. We “melden” ons aan en gingen vervolgens nog een half uurtje door het park lopen. Om half 11 begon de rondleiding.

De rondleiding bestond uit een aantal onderdelen. Het eerste stuk was een tour door de reddings-organisatie van Seaworld. Seaworld heeft een aantal dieren ambulances en boten waarmee ze dieren in nood redden. Ook heeft Seaworld een eigen dierenziekenhuis die zelfs voorzien is van een groot onderzoekscentrum. In dit gedeelte hebben we zeekoeien, dolfijnen en schildpadden gezien. Dit was erg leuk en interessant en hadden we zeker niet verwacht van een “pretpark”.

Na dit stuk werden we opgehaald door een busje, ja zo groot was het complex buiten het gewone gedeelte. We werden vervolgens afgezet bij het verblijf van de haaien, die we mochten aaien. Gelukkig niet de beestjes met de enorme scherpe tanden, maar juist de kleine snoezelige haaien die, eerlijk waar, verbluffend zacht waren.

Hierna bracht het busje ons naar het verblijf van de ijsberen. Deze mochten we niet knuffelen. De ijsberen schijnen gevaarlijk te zijn. We kregen hier alleen wat informatie over de ijsberen en de verblijven. Dit onderdeel van de rondleiding was vrij kort.

Als laatste gingen we naar de kleine, pluizige en gek waggelende pinguïns. We mochten tijdens dit laatste gedeelte van de rondleiding een pinguïn knuffelen. Ontzettend leuk om te doen en om deze beestjes te bewonderen. We kunnen er echt uren naar kijken!

Omdat we voor de 3de keer in Seaworld waren, zijn wij na de rondleiding direct weer richting huis gegaan.

In de middag zijn we wederom weer met ze allen gaan shoppen bij de “Premium Outlet”. Je moet toch wat he;). Na wat uurtjes rondgelopen te hebben en weer wat euro’s minder in onze portemonnee te hebben, zijn we naar de “Outback” gegaan. Hier hebben we ook weer heerlijk gegeten.

We kwamen ’s avonds pas rond een uur of 10 thuis. We waren allemaal best moe en zijn daarom lekker vroeg ons bedje in gedoken!

—————————————————————————————

Maandag: Esther is jarig! We vieren het in Disney’s Epcot

Hoi allemaal, we zijn inmiddels weer thuis, maar ik vind het nog wel zo netjes (en leuk) om het restant van ons reisverslag nog even met jullie te delen.

Maandag 27 februari, Esther is jarig! De vlaggen hangen niet uit, maar de dag begint toch spetterend. Haar Roderik heeft namelijk voor heel speciale “kaarsjes” op haar cheesecake gezorgd!

Gisteren hebben we besloten Esther’s verjaardag te vieren in Epcot, een van de parken van Disneyworld. We vertrekken later dan normaal, omdat we graag het afsluitende vuurwerk willen zien om 21.00 uur. Julian zijn middagdut is daarom iets korter vandaag (wakker worden, we gaan naar Disney!) en we arriveren in het park tegen 13.00 uur. Bij de ingang kopen we dagkaartjes, we worden geholpen door een erg vriendelijke kassadame. Na een beleefd en amicaal gesprekje wordt Esther bestempeld als een look-a-like van een van de managers in het park en krijgen we allemaal een button. Julian eentje omdat hij voor het eerst in een park van Disney is, Esther een omdat ze jarig is (ja echt, en ze moet zelfs haar naam erop schrijven) en de rest een omdat zij haar verjaardag meevieren.

Leuk! Later blijkt dat Esther de hele dag door gezellige felicitaties naar haar hoofd geslingerd krijgt en in de middag zelfs wordt toegezongen bij het restaurant waar we eten door een 8-koppig-medewerkers-van-Disney-koor. Voor Esther reden tot een rood hoofd, voor ons vooral vermakelijk ;-).

Nadat we het park zijn binnengelopen gaan we direct de eerste attractie in: Spaceship Earth. Een rustige, maar erg vermakelijke reis door de tijd die zich bevindt in de grote bol hierboven op de foto. We gaan met zijn allen, want Julian mag in dit park in heel veel attracties gewoon mee. Hij vindt het echt super en wij vinden het trouwens ook een leuke attractie met een grappig einde.

Hierna lopen we door het park richting de volgende attractie: Test Track. We halen hier in verband met de wachttijd (50 minuten) een fastpass en moeten dan aan het einde van de middag terugkomen (met de belofte dat je dan minder lang hoeft te wachten, blijft handig, zo’n fastpass). Na een kort overleg besluiten we de gewenste attracties overdag te doen en als het donker is het landengedeelte (World Show Case) van Epcot te bekijken. Het is vandaag warm en redelijk zonnig en we lopen struinen verder naar “The Seas with Nemo and Friends”

Aangekomen bij Nemo parkeren we onze (voor Amerikanen opmerkelijke) kinderwagen weer verplicht buiten en stappen in de attractie. De wachttijd is namelijk nihil, net als eerder bij Spaceship Earth. Nadat we uit dit mooie avontuurtje van Nemo stappen, lopen we nog even uitgebreid door het paviljoen. Hierin is namelijk ook een heel groot zee aquarium geplaatst met ondermeer dolfijnen en manatees. Erg mooi. Als we allemaal uitgekeken zijn lopen we terug naar de kinderwagen, en ohhhhhh jee! Julian zijn vrijwel onmisbare doekje is uit mijn broekzak gevallen. Ik loop dus terug het paviljoen onder het motto niet geschoten is altijd mis. Wonder boven wonder blijkt het doekje echter gevonden en verzonden naar guest relations. Wij halen hem een uurtje later daar op.

We lopen naar het Paviljoen The Land om te kijken hoe lang we moeten wachten voor “Soarin”. Lang, 45 minuten. En met de fastpass van Test Track in ons bezit is een andere fastpass halen niet mogelijk. We stappen daarom met zijn allen alvast in Living the Land. Deze attracttie bevindt zich namelijk ook in dit paviljoen en daarna lopen we richting Test Track. Patrick heeft zich echter vergist in de terugkomsttijd en we zijn een half uurtje te vroeg. We besluiten eerst te gaan eten. Dan maar eens een vroeg “diner” (burgers om 16:30 uur). Hier is Esther bij de kassa de pisang door die onaangekondigde verjaardagsserenade, haha. Na het eten gaan eerst Esther en Roderik in Test Track en daarna wij. Julian ligt inmiddels heerlijk voldaan te slapen in de wagen. Hij vond de eerder gedane attracties hartstikke leuk, keek zijn oogjes uit en was super enthousiast.

Hierna dan toch naar Soarin. Ik besluit dat ik er niet persé in hoef. Julian slaapt lekker en ik vermaak me ook prima 30 minuten in de onringde winkeltjes. Uiteindelijk moest ik iets langer wachten en ondertussen is er een heuse weersomslag.

Julian en ik staan heerlijk droog. Mooi te zien hoe anderen zich door de stortende regen wagen. Even later zie ik het drietal rennend mijn kant opkomen. De heren zijn hoffelijk en kopen 4 poncho’s, we trekken ze aan en je raadt het al: het stopt prompt met regenen! “Gelukkig” gaat het later toch weer spetteren als wij naar de World Show Case lopen. Julian maalt ook niet om een paar druppels.

De World Show Case is een prachtig gedeelte van Epcot waar een aantal landen van de wereld zijn eigen gebied heeft met daarin replica’s van bekende gebouwen uit die landen. Vooral nu het donker is, is het erg gezellig. We proosten met een wijntje of een biertje en lopen lekker rond. Hier en daar even stoppen en kijken en dan weer verder zoekend naar een goed plekje voor het vuurwerk straks.

De heren halen bier in “Germany” en Esther en Julian zijn in gesprek

Even later gaan we nog in een attractiebootje in Noorwegen, Maelstroom. Julian gaat ook mee. Ondanks de redelijk snelle afdaling (voor een dreumes) vindt hij dat ook leuk. Wij vinden deze attractie wat simpel (Patrick past op de spullen) maar wel geinig. Daarna is het vuurwerk tijd! Het is echt fantastisch vuurwerk. We staan allemaal met kippenvel te kijken.

Nadat we zeker weten dat er geen sprankelende knal meer volgt lopen we terug naar onze auto. Ik bob ons terug naar de villa en daar aangekomen bubbelen we met in de ene hand een borrel en in de andere een kaashapje of minipizza. Met dank aan de zorgzame heren. We sluiten deze absolute topdag niet te laat af in ons (iets te zachte) bedje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: