Wij2indeUSA Weblog

Onze vakanties in de States

Julian’s 1e keer naar Orlando: oktober 2011

Oktober 2011: Julian zijn eerste keer naar Orlando

Hallo allemaal,

Het is weer zover! Het blog gaat dit keer redelijk laat van start, aangezien we de vliegtickets bijna 6 maanden geleden al geboekt hebben. Het zijn 4 tickets voor 5 personen, of 4 grote en 1 klein persoon :-P. Het is namelijk echt waar: Julian gaat voor het eerst naar Orlando! Naast Julian zijn papa en mama gaan ook zijn opa en oma mee. Het gezelschap bestaat dit jaar dus uit: (opa) Jac, (oma) Francis, (papa) Patrick, (mama) Nienke en Julian. Die laatste is eigenlijk de enige die we er de afgelopen maanden niet over gehoord hebben, maar dat kan er ook aan liggen dat Julian nog niet kan praten ;-). De overige 4 hebben weer veel enthousiaste plannen en kijken er erg naar uit. Nog maar 99 dagen!

Wij vliegen met Air France, ook de KLM vluchtnummers worden uitgevoerd door Air France. Hier volgt ons schema:

Itinerary Information

  • Date                Flight          Time         Departing              Arriving                    Date         Time
  • 8 OCT             AF 1341      10:45        AMSTERDAM      PARIS CDG             8 OCT      12:00
  • 8 OCT             AF 0694     13:45        PARIS CDG           ORLANDO INT      8 OCT      17:05
  • 21 OCT           KL 9327      13:25        ORLANDO INT    NEW YORK JFK    21 OCT    16:07
  • 21OCT            KL 0642     18:00        NEW YORK JFK  AMSTERDAM        22OCT    07:30

Natuurlijk hebben wij ook weer een villa gehuurd. Zelfs in een straat waar we eerder al eens een villa huurden: Oneida Loop in Kissimmee. De wijk waar de villa staat (Indian Creek) was ons in februari 2009 goed bevallen en dit huis (en met name het zwembad en de jacuzzi) lijkt qua privacy nog beter gesitueerd: http://www.orlandovacation-villa.com/.

Ook is de huurauto gereserveerd. In verband met het aantal personen en het `bijzondere vervoer` van 2 van de 5 personen hebben we een grote bak: Ofwel de Dodge Caravan (of vergelijkbaar).

Naast het gereserveerde vervoer en verblijf hebben we ook al tickets in huis voor de parken van Seaworld (Seaworld, Aquatica en Busch Gardens) en de parken van Universal (Universal Studio`s en Islands of Adventure). Ook dit keer gaan we veel nieuwe dingen ondernemen. De heren Jac en Patrick gaan een dag naar Kennedy Space Center, we gaan allen een dag naar het zee-aquarium in Tampa met boottocht, Patrick en Nienke gaan kanoen bij Juniper Springs en we gaan met zijn allen een dag naar het strand aan de Golf van Mexico. Al met al zitten de twee weken vakantie dan alweer redelijk, zo niet helemaal vol. Het aftellen is al helemaal begonnen….. is het al oktober? 😛

Wij hopen dat jullie er straks, via dit blog, een beetje van kunnen meegenieten!

Lfs, Nienke

_______________________________________________________________________________________

Vakantiegezelschap gewijzigd!

Hoi allen,

Nog 2 weken en 2 dagen te gaan, dus hierbij nog even een update.

Eerder heb ik jullie verteld dat naast Patrick, Nienke en Julian ook (opa) Jac en (oma) Francis weer gezellig 2 weken mee verhuizen naar de villa in Kissimmee. Echter nu is het gezelschap zelfs uitgebreid! Ook (opa) Willem en (oma) Els gaan namelijk een volle week mee genieten van deze heerlijke vakantiebestemming. Zij vliegen weliswaar 15 minuten eerder en niet via Parijs, maar komen vrijwel op hetzelfde tijdstip aan in Orlando. Ook hebben zij een extra auto (klasse Ford Focus) gehuurd omdat we met zijn 7-en wel moeilijk in 1 enkele auto passen (incl. kinderwagen en rolstoel).

De planning is hierdoor ook iets veranderd. Seaworld en Busch Gardens zullen we bijvoorbeeld sowieso in de eerste week van de vakantie bezoeken en de parken van Universal juist in de tweede week. Daarnaast zal een deel van vakantieteam (Patrick, Nienke, (oma) Els en (opa) Willem) in de eerste week gaan kanoën in Juniper Springs, Ocala National Forest. Ook zal het Tampa Sea Aquarium de eerste week bezocht worden.

Het vervoer naar en van Schiphol is geregeld en ook de konijntjes zullen gedurende onze afwezigheid niets te kort komen (bedankt buurtjes!). Kortom, we hebben er zin in en het aftellen is nu toch echt begonnen.

Lfs, Nienke

__________________________________________________________________________________________

Na wat tegenslagjes toch gearriveerd.

Hallo allemaal, We zijn er!

Zaterdagochtend (of is het nog nacht?) staat onze “schiphol-taxi” (Esther en Roderik) zelfs te vroeg voor de deur en om 06.30 uur zitten we met zijn allen aan het ontbijt bij Jac en Francis. Na aankomst op Schiphol parkeert Willem zijn auto en wachten wij tot hij terug is van lang parkeren. Daarna scheiden onze wegen. Els en Willem vliegen met Delta via Detroit naar Orlando en de rest via Parijs (Charles de Gaulle).  De vlucht uit Detroit zal een uur later arriveren, maar onze aankomst op Orlando duurt naar verwachting langer omdat wij natuurlijk op de eindbestemming Amerika “betreden” en Els en Willem al in Detroit.

De reis Schiphol – Detroit – Orlando verloopt zoals gepland, de service aan boord is goed en Els en Willem arriveren dus zoals verwacht om 18.15 uur. Wij hebben echter minder geluk. De reis vanaf Schiphol verloopt prima. We zitten krap, maar dat overleven we dat kleine uurtje wel. Julian heeft er duidelijk geen last van:

Julian in “vliegtuigstand”

Aangekomen op Charles de Gaulle hebben we 1 uur en 45 minuten te tijd om de transfer te halen, ruim voldoende. Het boarden voor de vlucht gaat dusdanig traag dat we pas om 14:30 uur in het vliegtuig zitten, terwijl we al om 13:45 uur hadden moeten vertrekken.

Julian “wachtend” op het boarden op CDG

Dan zitten we vervolgens nog tot 15:30 uur aan de grond, omdat er storing is in de communicatieapparatuur. Julian vindt het maar niks, dat nutteloos zitten in een vliegtuig en wij zijn het er eigenlijk roerend mee eens. Uiteindelijk gaan we toch de lucht in en Julian slaapt wederom tijdens het opstijgen. Al snel krijgen wij de maatijd geserveerd. Julian krijgt helemaal niets (??!?), maar gelukkig heb ik een potje Olvarit mee. Het wordt “opgewarmd” maar de bovenlaag is ijskoud en de lepel niet lang genoeg om de lauwe onderlaag te mengen. Julian heeft zo’n honger dat hij het ook koud opeet en daarnaast nog een broodje van een lief kindje die het niet wilde hebben. Ik (Nienke) krijg mijn maaltijd later zodat Julian eerst kan eten. “Later” werd minimaal een half uur en uiteindelijk was mijn maaltijd koud en ontbrak mijn brie-tje! Die heb ik er natuurlijk alsnog bij gevraagd :-P.

Uiteindelijk komen we om 20.00 uur aan op Orlando, bijna 3 uur later dan gepland. We moeten redelijk lang wachten op de rolstoel, maar het echte probleem is dat bij de bagageband blijkt dat de grote koffer van Jac en Francis niet aangekomen is! Daar zit niet alleen kleding in, maar ook Jac zijn medicijnen! Ik maak hier met Francis melding van bij Delta Airlines, ook hier weer wachten. De koffer zal hoogstwaarschijnlijk vannacht al, maar uiterlijk tussen 08:00 uur en 10:00 uur bij de villa gebracht worden. Daar is dan prima mee te leven en we sluiten aan in de rij voor de autohuur. Els en Willem en hebben ons inmiddels gevonden, die zitten al even op ons te wachten.

We wijzen alle upgrades af en vragen op een kinderzitje. Julian slaapt inmiddels in zijn eigen kinderwagen. Het kinderzitje blijkt een goedkope maxicosi, te klein voor een kindje van 15 maanden en vrijwel onhanteerbaar. Ook de man van “Dollar” autohuur weet niet hoe hij hem moet installeren, geeft het op en vertrekt gewoon weer! Haha. Uiteindelijk zit hij dan toch een soort van vast en vertrekken we naar de villa. Wat een verademing! Ruim, netjes en een mooi zwembad.

Gameroom in de garage

Patrick, Willem en Francis gaan na aankomst in de villa nog even richting walmart voor wat boodschappen. Inmiddels is het 23:15 uur. Na terugkomst drinken we even een drankje met zijn allen (Julian slaapt). Julian heeft zich de gehele (lange) reis echt ontzettend goed gehouden. Een paar verdrietige momentjes door vermoeidheid of honger, maar met maar 1,5 uur slaap vooral heel veel lol! Daar tekenen we zo nog eens voor.

Zondag zijn we als verwacht vroeg begonnen. We eten samen een ontbijtje en nemen vervolgens een ochtendduik in het zwembad. Het regent dat het giet, maar in het zwembad word je toch nat. Om 10.00 uur zitten wij aan een uitgeslapen aan de koffie en thee:

Huiskamergedeelte van de villa

Julian slaapt na al die zwembadpret zijn ochtendslaapje heerlijk op zijn speciaal voor hem door ons gecreëerde slaapplaatsje naast ons bed.

Julian’s bedje

De verdwenen koffer is er nog niet…. Daar gaan we snel actie op ondernemen!

Liefs van ons allen!

____________________________________________________________________________________________

Na regen volgt zonneschijn.

Zondag staat vooral in het teken van regen. Het komt het ene moment zoals het hoort druppelsgewijs naar beneden, terwijl het daarna ineens weer met bakken uit de hemel komt. Dit weertype is tot dinsdag voorspeld, maar we hebben al eens eerder ervaren dat dat helemaal niets zegt. Vandaag is het vanwege de regen in ieder geval een perfecte dag om even bij te komen van de reis en in de middag (overdekt) te shoppen.

Na wat gespetter in het zwembad, een belletje van Willem naar Delta waar die koffer nu blijft en Julian zijn slaapje vertrekken we rond 12:00 uur met zijn zessen naar de Florida Mall. Willem blijft in de villa om de koffer op te wachten. In het winkelcentrum aangekomen lunchen we eerst op het foodcourt. Ieder neemt iets naar zijn eigen smaak en Julian eet van verschillende bordjes iets mee.

Els scoort al snel de Uggs die ze op verzoek van mijn schoonzus zou meenemen voor haar. Het verschil bedraagt ongeveer 140 euro. Het is dat ik ze zelf niet mooi vind, anders had ik het wel geweten. Julian krijgt van Jac en Francis een M&M’s beker die hij duidelijk heel mooi vindt. Even later gooit hij hem alleen uit de wagen en er breekt gelijk een oortje af…. Jac koopt een nieuw horloge en Els en ik kopen een nieuwe spijkerbroek bij Macy’s. We gaan na Macy’s richting auto.

We rijden naar de Walmart voor de boodschappen en kopen nog net niet de halve winkel leeg. Niet alleen spullen van het lijstje “benodigdheden”, maar ook speelgoed, kleding, verzorgingsartikelen etc. Het blijft een geweldige winkel Voor het doen van snelle boodschappen alleen minder geschikt, omdat we er veel te veel afgeleid worden door andere leuke spulletjes ;-). Rond 17:00 uur zijn we thuis en Willem en Els koken pasta. De koffer is zowaar gearriveerd, dus Jac neemt gelijk zijn medicijnen. De pasta smaakt iedereen goed. We drinken wat, wachten tot Julian slaapt en hangen de rest van de avond in, om en bij het zwembad en de jacuzzi. Later op de avond begint het weer erg hard te regenen, maar dat mag de pret niet drukken. Wat een luxe, echt heerlijk!

Maandag begint bewolkt, maar droog. Julian en ik zijn voor 07:00 uur op en eten later ontbijt met Jac en Francis. Ik loop een rondje met Willem en Julian om het watertje naar ons huis. In dit meertje huist Ali de alligator.

Ali de alligator

Als we terug zijn nemen Francis, Patrick, ik en Julian een ochtendduik in het zwembad en gaan Julian en ik even slapen. Daar is het vakantie voor :-P.

Rond 12:45 vertrekken we naar Seaworld. Inmiddels is het zonnig en erg warm. Patrick en ik zetten onze tickets bij aankomst om naar een annual pass. We zien als we binnen zijn dat de karren van de achtbaan Manta leeg onder de baan razen en er blijkt een storing te zijn. Als hij even later weer operationeel is, is de wachttijd 75 minuten. Daar hebben we vandaag geen tijd voor, zo’n lange wachtrij. De waterattractie Journey tot Atlantis geeft 90 minuten en de achtbaan Kraken maar 10! Els en Willem laten zich niet kennen en zitten nog sneller dan de aangegeven wachttijd met mij en Patrick op de 2e rij. Ze komen er vrijwel direct achter dat een achtbaan toch echt niets voor ze is, maar dat weet je natuurlijk niet als je het nooit probeert. Erg stoer dat ze wel mee gegaan zijn.

Om 15:00 uur pakken we de dolfijnenshow “Blue Horizons” mee. Julian entertaint onze rij op de tribune en de rij achter ons door zijn enorme enthousiasme over de dolfijnen en vogels. Hij heeft de hele show dolle pret en laat dat horen ook. Ook klapt hij iedere keer met de rest mee en zwaait hij op het einde naar de naar ons “zwaaiende” dolfijnen. We genieten allemaal van de show die nog steeds erg mooi is. Zelfs als je hem al meerdere malen gezien hebt. Wel hebben we het inmiddels erg warm. Els en Willem gaan de zeeleeuwen show bekijken (en vinden het niet veel) en de rest vertrekt naar het kindergedeelte. Julian moet even afkoelen en heeft daar helemaal geen moeite mee:

Julian en Patrick koelen af

Om 17:30 pakken we nog de nieuwe orca show: One Ocean mee. Het is een veel dynamischere show dan de voorganger Believe, ondanks dat er niet met de dieren gezwommen wordt door de trainers. Veel meer muziek en heel veel fantastische sprongen, echt indrukwekkend. We verlaten hierna het park en Patrick, Julian en ik worden weer zoals we nu na 2 dagen gewend zijn veelvuldig nagekeken. Dat ligt niet aan onze goddelijk aantrekkelijke verschijning (onbegrijpelijk) maar aan de Stokke kinderwagen. Blijkbaar zie je die hier nooit en we krijgen er dagelijks naast veel onderzoekende blikken ook veel complimenten over.

We zijn om 19:00 uur terug in de villa:

De villa

Willem en ik doen boodschappen bij Publix en we eten gezamenlijk tegen 21:00 uur. Met meerdendeel van het gezelschap eet de pasta van de vorige dag en de rest eet een pizza. Julian heeft eerder al gegeten en is als de lieve schat die hij is direct doodmoe in slaap gevallen. Het was een geslaagde dag :-D.

Morgen: Busch Gardens.

____________________________________________________________________________________________

Dieren in de Zoo…..

Dinsdagochtend vertrekken we rond 09:30 richting Busch Gardens, Tampa. We rijden in tegenstelling tot gisteren met 2 auto’s. Wij betalen nu met onze jaarkaart geen parkeergeld meer en mogen daarnaast direct bij de ingang staan vanwege Jac zijn invalidenkaart. Willem en Els zijn alsnog tegelijk met ons bij de ingang.

Het beloofd een warme dag te worden, dus de regen hebben we zo te merken definitief achter ons gelaten. Patrick en ik willen eerst weten hoe lang de wachttijd is voor de nieuwe achtbaan van Busch Gardens: Cheetah Hunt. Er staat 45 minuten en daarom besluiten we aan te sluiten in de rij. De opa’s en oma’s nemen Julian mee naar de “Cheetah presentatie” (door middel van een veertje laten de verzorgers zien hoe snel de cheetah accelereert) even verderop en zullen 12:15 uur terug zijn bij de uitgang van de achtbaan. De wachtrij duurt helaas geen 45 minuten, maar 80! Tussendoor ben ik de rij uitgestapt om dit de wachters mee te delen. Gelukkig was de Cheetah Hunt het wachten wel waard. Hij is erg leuk en vernieuwend. Je “sprint” 3 keer tijdens de rit door middel van een afschietmechanisme, hij gaat vrijwel de gehele rit vrij laag over de grond, hij is voor een achtbaan enorm lang en er zitten een paar “te snel over het bruggetje” momenten bij.

We lopen richting kindergedeelte en komen langs de houten achtbaan Gwazi. Els besluit spontaan dat ze daar met Patrick in wilt en Willem wil niet achterblijven. Met zijn drieën gaan ze daarom de houten achtbaan in, de wachttijd is maar 5 minuten. Willem en Els komen er naderhand weer vrolijk uit, dus achtbanen die niet over de kop gaan blijken prima te doen op hun leeftijd :-P.

Els, Willem, Jac en Francis vertrekken naar het treinstation voor een volledige rondrit door het park en Patrick en ik vertrekken met Julian naar Sesame Streets Safari of Fun:

Julian onderzoekt Grover
Sesame Streets Safari of Fun
Julian heeft waterpret

De opa’s en oma’s vinden de treinrit erg leuk en Els en Willem pakken daar achteraan nog even de Skyride. Patrick, ik, Julian, Jac en Francis lopen richting Sheikra. Tijdens de wandeltocht erheen valt de kleine man in slaap in zijn wagen en daarom besluit ik mee te gaan in die waanzinnig hoge achtbaan. Uiteindelijk was het echter een schijnbeweging van mij, want na die lange 5 minuten!! wachten scheet ik alweer 7 kleuren en stapte door rij 3 naar het bordje “exit”. Uiteraard ging Patrick wel. Bij de uitgang komt de hele groep weer bijeen en besluiten Willem, Els, Patrick en ik nog in de Stanley Falls Fume, een waterattractie te gaan. Met deze temperatuur is een druppel water zeer welkom, laat staan een halve emmer. De enige die echter een halve emmer vangt is Patrick. Ik ben enigszins verwaterd en Els en Willem vangen een enkele druppel. Wel een grappiga attractie trouwens, alleen jammer dat hij verder niet aangekleed is (het is gewoon een bakje in een waterbaan zonder poespas).

Hierna vertrekken we richting uitgang, het is al 17:15 uur en het park sluit om 18:00 uur. Patrick en ik willen nog graag frontrow in de achtbaan: Montu. Uiteindelijk wachten we zelfs voor de voorste rij maar 15 minuten en de achtbaan was weer echt genieten. Wat een leuke attractie blijft die Montu toch. Julian is inmiddels wakker en aan het spelen in een alternatieve zandbak. Wij vertrekken naar de uitgang en hebben een erg leuke dag gehad. We hebben veel dieren gezien (olifanten, chimpansees, gorilla’s, stokstaartjes, leeuwen, etc.), hebben erg leuke attracties beleefd en wat is dit park toch mooi aangelegd. Willem en Els valt vooral op dat de beplanting opvallend mooi is. We eten in de villa lekker simpel soep met brood, plonsen nog het zwembad in en maken het nog erg gezellig, maar niet te laat. Morgen gaan we kayakken!

_____________________________________________________________________________________________________

….. en dieren in het wild

Hoi allemaal, allereerst bedankt voor alle leuke, lieve en gezellige berichtjes die jullie de afgelopen dagen voor ons achter hebben gelaten! Rick, zelfs als Patrick wel mee is ga ik niet in alle attracties (Sheikra) ;-). Es & Ro, nog even een paar maandjes en dan kunnen jullie ook “los” bij het shoppen en ook razen in die achtbanen, gezellig!. Robert-Jan, autogewijs is het niet optimaal, maar het voldoet. Els en Willem rijden in een Dodge Caliber met een kapot achterlicht zonder verdere poespas en wij rijden in een ivoorwitte Chrysler ……. nou ja, minivan model die trekt naar rechts, maar die wel deuren heeft die automatisch openen en sluiten en alles past er makkelijk in :-). Over tot de orde van de dag!

Vandaag (woensdag) is gepland als een kayakdag. In eerste instantie wilde voornamelijk ik heel graag naar Juniper Springs in Ocala National Forest. Dat is echter enkele reis bijna 2 uur rijden en Julian is het autorijden zo langzamerhand een beetje beu. Patrick vindt daarom op internet een uitstekend alternatief en na een gezamenlijk ontbijt rijden we rond 09:30 uur met twee auto’s naar Wekiwa Springs State Park. Wekiwa ligt op drie kwartier rijden van de villa.

Wakiwa Springs State Park beslaat zo’n 30 vierkante kilometer. De voornaamste “attractie” is het zwemmen en snorkelen in de natuurlijke bron zelf. Het water van de bron is het hele jaar door 22 graden Celsius. Dagelijks stroomt er pakweg 159.000.000 liter kristalhelder water vanuit de bron in de Wekiva River. Deze rivier is ruim 25 kilometer lang en biedt onderdak aan meer dan 50 bedreigde plant- en diersoorten. Naast zwemmen en snorkelen kun je in het natuurpark ook kayakken, fietsen, vissen, wandelen en paardrijden. De echte enthousiasteling kan er ook kamperen. Sommige campings zijn zelfs alleen per kayak te bereiken.

Willem, Els, Patrick en ik zullen de Wakiva River op gaan en Jac, Francis en Julian gaan zwemmen en relaxen bij de bron:

Julian en Francis koelen af in de bron

De laatstgenoemden zwaaien ons natuurlijk eerst uit voordat ze er zoals op bovenstaande foto bijzitten:

Willem zit klaar voor vertrek
Alle vier op weg

Wij huren 4 eenpersoons kayaks. Een kayak kost $ 18,00 voor de eerste 2 uur. Daarna is ieder uur $ 3,00. Het is moeilijk verdwalen op de Wekiva rivier, want we peddelen gewoon de rivier af tot we niet verder meer willen en dan terug. Wij komen wel een zijrivier tegen onderweg, maar er staat duidelijk bij aangegeven welke kant we op moeten. We zien onderweg veel schildpadden, een paar (kleine) alligators, verschillende reigersoorten, buizerds en gieren en veel andere (voor ons) bijzondere vogels. Hier volgen enkele foto’s van onze dag in deze ontzettend mooie omgeving:

Schildpadden in polonaise
Amerikaanse slangenhalsvogel
Patrick peddelt over de rivier
Willem, Els en Patrick in actie.
De grootste schildpad die we hebben gezien
Gewoon een mooi plaatje onderweg
Peddelen op Wekiva River
Witte reiger

Het is echt heerlijk rustig op de rivier op de heenweg en als we een uur later omkeren komen we als we bijna terug zijn wel erg veel peddelaars tegen. Gelukkig dat we zo vroeg zijn begonnen! De bron zelf blijft lekker stil en daar zwemmen we na het kayakken nog even. Het water is wel erg koud als het zo warm is als vandaag uit het water!

We vertrekken op tijd en arriveren even over 15:00 uur bij de villa. Patrick, ik, Jac en Francis gaan nog een uurtje shoppen bij de outlets. Om 18:30 gaan we met zijn allen uit eten bij de dichtbij gelegen Outback Steakhouse. Het is een erg groot restaurant, maar hij zit toch al bijna helemaal vol. Toch hebben we direct een plekje. De bediening is vriendelijk en het eten smaakt ons erg goed. We besluiten er daarom aanstaande vrijdag nogmaals heen te gaan. Na het eten gaat Julian naar bed, duiken Patrick en Francis nog even het zwembad in en zitten we even later allemaal aan een drankje buiten. Voor twaalf uur liggen we allemaal in bed. Wat een fijne dag was dit! Morgen gaan Els en Willem naar Saint Augustin, vertrekken Patrick en Jac naar Kennedy Space Center en blijven Francis, Julian en ik een dagje relaxen in de villa.

_____________________________________________________________________________________________________

Een van alles wat dag en een primeur

Vandaag is de dag dat we ons gaan opsplitsen, en zo doen we ons blog vandaag ook. Ik (Patrick) vertel over het bezoek met mijn pa naar het Kennedy Space Center. Els en Willem gaan vandaag naar St. Augustin en Nienke en Francis blijven een dagje in de villa met Julian.

KENNEDY SPACE CENTER

Vanochtend vroeg vertrokken richting KSC, eerst nog even de Tomtom instellen. Dat ging wat lastiger dan gedacht, KSC staat er niet in :S. Dan maar op het kaartje aanwijzen waar we ongeveer moeten zijn. De borden wijzen ons verder de weg wel. Na een goed uurtje komen we aan. De parkeerplaats is behoorlijk leeg, en ook het park is erg rustig.

We hebben onze kaartjes ge-upgrade tot de Today and Tomorrow tour.  Deze gaan we rond 13:30 doen. Eerst gaan het we het visitors center bezichtigen. We lopen door Rocket Garden en maken daar wat foto’s. Wat een imposant gezelschap zijn deze raketten! En hoe klein zijn de capsules waar de astronauten in zaten. Daarna vervolgen we onze weg naar een soort expositie over Florida en de natuur en wat de ruimtevaart betekent voor de wereld.

Het is inmiddels bijna tijd om richting onze tour te gaan. Deze bustocht laat ons veel zien van het terrein waar KSC gevestigd is. Wat een enorme oppervlakte! Er valt onderweg ook veel natuur te zien. Zo zien we we alligators, wilde varkens, dolfijnen en het nest van de Bald Eagle die daar al zo’n 40 jaar zit en nog steeds gebruikt wordt.

We hebben vandaag een heuze primeur 😀 en daar worden we toch wel erg blij van. Sinds vandaag is het weer toegestaan om het Vehicle Assembly Building binnen te gaan. Dit is sinds eind jaren 70 niet meer gebeurd. Binnen staat ook nog de Orbiter ” Endeavour”. De laatste van het Space Shuttle project. NASA is hiermee gestopt, omdat de Space Shuttles maar een beperkte afstand konden overbruggen. Ze zijn nu met een nieuw project bezig om verder te kunnen vliegen.

Toch wel heel bijzonder dat we dit hebben mogen mee maken. En zeker een hoogtepunt van mijn vakantie!

Na deze tour, die ruim 2 uur duurt komen we uit bij een andere hal waar wordt verteld over het Apollo project.  In deze hal “ligt” ook een Apollo raket die erg enorm groot is.  Onder deze raket eten en drinken we wat en we bekijken de ruimtepakken en andere ruimtevaart bezienswaardigheden. Na hier zo’n 1,5 uur rond gekeken te hebben vinden we het tijd om de bus terug te nemen naar het visitors centre. Hier gaan we nog in een orbiter replica, maar deze is saaier dan ik me had voorgesteld. Wel mooi hoor, maar een beetje leeg.

Het is inmiddels 16:00 uur geworden en we vinden het genoeg geweest voor vandaag. Dus lopen we richting onze auto om het ritje van ongeveer een uur naar Kissimmee te maken. Het was voor mij de eerste keer naar het KSC. En waarschijnlijk voorlopig ook de laatste keer. Niet dat ik het niet leuk vond, integendeel, maar na 1 keer heb je het ook wel gezien.

Morgen gaan we naar het Florida Aquarium! (eigenlijk vandaag, en zijn we al lang en breed terug. Maar jullie zullen moeten wachten tot morgen :P)

St Augustine, het Buitenmuseum van Florida

Na een autorit van meer dan twee uur reden we zo een parkeergarage binnen; pal daar tegenover stond een even modern gebouw waarin de plaatselijke VVV gevestigd was. Een uiterst vriendelijke dame – zijn er eigenlijk wel andere, hier in de VS – beschreef ons in het kort wat we vooral moesten zien en met die kennis plus een plattegrondje gingen Els en ik op pad. Nou, op pad: we startten met een koffie van ‘small’ formaat, dus zo’n kwart liter. De bijbehorende handgerolde sigaar – je zit hier immers vlakbij Cuba – lieten we maar zitten.

De hoofdstraat in, van dit door de Spanjaarden gestichte en eeuwenlang beheerst stadje.

Els bij stadsmuur St. Augustine

Een lange rij eeuwenoude pandjes, waarin geen mensen meer wonen maar werken in winkeltjes, cafeetjes, restaurantjes. Een beetje als de dijk in Volendam. Els scoorde nog een mooie aanwinst voor haar verzameling peper-en zoutstelletjes en verder was her vooral gemoedelijk, temidden van vele andere toeristen.

Els bij het oudste huis
Oudste houten schoolgebouwtje USA

Na een kleine vier uur het stadje verkend te hebben – inclusief lunch – hadden we het wel gezien en keerden we ‘huiswaarts’, om ons weer bij ons reisgezelschap van deze week te voegen. Met de onderweg gehaalde boodschappen, om een pasta te maken. De avond weer heerlijk afgesloten met een warm zwembad en jacuzzi en, afhankelijk van de voorkeur, een biertje of baco-tje.

DAGJE VILLA

Als klein klapje op de vuurpijl nog een kort verslag van de dag van Francis, Julian en mij in de villa. Het is een hele warme dag, met gelukkig ook wat wolkjes. Wij luieren, lopen een rondje (waar we vrijwel direct spijt van krijgen omdat het onnoemelijk heet is) en zwemmen vandaag. Julian gaat tijdens het zwemmen even op de kant zitten en wordt binnen een seconde of 10 gebeten door wel 7 mieren. Heel zielig. Ik onderneem daarna natuurlijk een wraakactie.

____________________________________________________________________________________________________

Nu al een laatste keer voor deze vakantie: “ver” rijden

Vrijdag gaan we op weg naar “The Florida Aquarium” in Tampa. Het is vandaag de laatste keer deze vakantie dat we een uur achtereen in de auto zitten. Alle overige vakantiedagen zullen we dichter bij de villa doorbrengen.

We vertrekken wederom na Julian zijn ochtendslaapje en om 10:30 uur staan we bij de kassa van het aquarium. Naast een entreekaartje reserveren we ook allemaal een plaats op een boot voor de Wild Dolphin Ecotour. De boot vertrekt om 14:00 uur vanaf het aquarium.

We gaan met de lift naar de eerste verdieping en lopen direct door naar het gebied “wetlands”. Het is een stuk van het aquarium waarin het net lijkt of je buiten loopt. De aquariawanden zijn laag (je kunt er bij wijze van spreken zo een hand insteken, ware het niet dat dat natuurlijk niet de bedoeling is) en de beplanting hangt over het pad. De vissen worden gecombineerd met de andere dieren die normaliter ook in hun habitat voorkomen, zoals alligators, schildpadden en vogels, maar ook mijn persoonlijke favorieten zijn aanwezig: otters. Helemaal top, want de otters zijn net aan het spelen en dartelen en plonzen hun hele verblijf door.

Uil in “the wetlands”

Julian wandelt ook lekker met ons mee van het ene aquarium naar het andere en dan weer terug. Daarna gaan we kijken bij het gebied “Coralreef”. In dit gebied van het aquarium worden toch wel veel “gewone” vissen tentoongesteld. De aquaria zelf zijn mooi, maar niet erg bijzonder. Natuurlijk zijn er ook vreemde zwemmers tussen:

Rare vis
Raar zeepaardje

We eten een hotdog in het restaurant op de begane grond en zijn net een uur binnen. De boottocht vertrekt pas om 14:00 uur. Julian heeft het gehad met zitten en ik ga met hem spelen in het buitengebied “Explore the Shores”. Hier staat een grote zandbak in de schaduw en er is ook weer een waterspeelplaats. Francis, Julian en ik vermaken ons daar een tijdje terwijl de mannen en Els een kijkje gaan nemen op het oorlogsschip dat achter het aquarium ligt aangemeerd. Het schip heet American Victory, het heeft gediend in de tweede wereldoorlog en dient nu als museum.

American Victory
Jac op het schip
Patrick in gevechtsstand

Als ze van het schip komen is het al bijna tijd om te verzamelen voor de tour. Wij staan even te wachten met zijn allen in de schaduw. Vanaf 13:45 uur mag iedereen aan boord en ik til samenmet Willem de Stokke aan boord met daarin een slapende Julian. De tour duurt 1,5 uur en ik vind het een hele leuke tocht. We varen door Tampa Bay en er wordt veel verteld over de omgeving en wat we zien.

Bruine pelicaan
Varen Tampa Bay

We zien een groot aantal pelicanen, maar ook de dieren waar we uiteindelijk voor komen: dolfijnen. We zien ze vlak langs de boot zwemmen en “ontmoeten” verschillende groepjes. Foto van de dolfijnen is helaas niet te doen, zo snel zijn ze. Om 16:00 uur zijn we terug bij het aquarium. We rijden terug naar de villa om een van de auto’s weg te zetten, waarna we direct doorrijden naar Outback Steakhouse. Hier eten we weer prima (wel een tikkeltje te zout dit keer). We sluiten de dag op de gebruikelijke (heerlijke) manier af.

Morgen zullen we na een halve dag Seaworld afscheid nemen van Willem en Els :-(… Voor hen is de vakantie alweer voorbij en zij moeten daarom om 17:00 richting vliegveld.

______________________________________________________________________________________________________

Een halve dag Seaworld, een tijdelijk afscheid en een dagje niets

De (zater)dag van vertrek van Willem en Els breekt aan. Het belooft een warme, maar bewolkte dag te worden. Wij vertrekken rond 09:00 uur via Denny’s naar Seaworld.

Het is maar 15 minuten rijden naar Seaworld en daarom zitten we met zijn 7-en in “onze” Chrysler vandaag. Dat kwartiertje krap zitten lukt ons wel en na het heerlijke ontbijt bij Denny’s onderweg zitten we zelfs nog iets krapper ;-). Nabij 10:30 uur staat de auto geparkeerd bij het park en het valt ons direct op hoe ontzettend druk het vandaag is. Het blijkt Spooktacular (Halloween) te zijn en we zien die dag verschillende kindjes in de meest uiteenlopende kostuums voorbij komen. Het ziet er gezellig uit.

Willem en Els willen graag de dierenverblijven binnen Seaworld zien en nogmaals de orcashow: One Ocean. We lopen daarom van het aquarium bij de Manta,

Doorkijkje naar de Manta vanaf uitgang aquarium
Met zijn allen rustig wandelend uit het aquarium

via de schildpadden en roggen naar Dolphin Cove. Er staat een lange rij bezoekers te wachten om de dolfijnen te voeren, maar de dolfijnen zelf hebben andere plannen. Ze zijn in het ondiepe gedeelte met elkaar aan het stoeien en laten de aangereikte visjes bijna allemaal links liggen. Ik vind het leuk om te zien, vooral omdat ze blijkbaar toch lekker doen wat ze zelf willen.

Spelen en stoeien in Dolphin Cove

We kijken ook nog even naar de dolfijnen in het onderwater gedeelte en lopen dan via de alligators naar Jouney To Atlantis. Hier staat nu maar een wachtrij van 15 minuten en Els en Willem gaan met ons mee. Wij zitten met zijn 4-en op de eerste 2 rijen, Els en Willem vooraan. Groot is de vreugde bij mijn ouders als ze de grote helling bijna droog afleggen, waarna de hilariteit toeslaat als het bootje direct daarna bij een miniplons erg veel water maakt. Ook het stukje achtbaan naderhand verwachten ze niet. Ze zijn er wel mooi ingetuind, maar vinden het gelukkig een leuke attractie. Net als wij. Met een gemiddeld nat pak voegen we ons weer bij Jac, Francis en Julian.

Inmiddels is het al over half een en om één uur begint de show “One Ocean” in het Shamu Stadium. Even wat haast maken dus, maar we zitten op tijd klaar op de tribune en wederom op goede plaatsen. Patrick zit naast Jac bij de invalideplaatsen en die schieten samen de plaatjes.

Dubbelsprong show One Ocean
One Ocean, je weet bijna niet waar je moet kijken

De show is anders dan afgelopen maandag. Er wordt meer gesprongen en de sprongen zijn diverser. Net als maandag komt ook Tilikum weer in actie bij het “splash” gedeelte. Wat is het toch een machtig mooie en vooral grote orca (5.600 kg en 6,9 m).

Tilikum in vol ornaat
Tilikum bewerkt de “Soakzone”

Julian redt de show net niet tot het einde dus ik ga voordat het is afgelopen met hem richting wagen. De rest volgt een minuut of 5 later en samen lopen we naar “Shark Encounter”. Francis blijft buiten met de inmiddels in slaap gevallen kleine man. Het is binnen nu zo druk dat er een rij vormt bij de loopband die door de haaientunnel beweegt. Het blijft de moeite waard, het is een mooi verblijf.

We besluiten langs de zeeleeuwen en zeehonden bij “Pacific Point” te lopen en daarna huiswaarts te keren. We zien een zeeleeuwtje dat net die dag ervoor geboren is, heel schattig. De rest van de zwemmers slooft zich uit voor de bezoekers die visjes hebben gekocht voor ze, maar ook hier zijn er dieren die lekker met zichzelf bezig zijn: spelen.

Spelende zeeleeuwen Pacific Point

Om 15:30 uur zijn we terug in de villa. Els en Willem moeten om 17:00 uur vertrekken richting vliegveld. Eerst pakken ze al hun spullen nog in en daarna verleiden we (of eigenlijk doet Julian dat) ze toch nog tot een duik in het zwembad.

De drie generaties plons

Gezamenlijk zitten we nog even aan de grote tafel en dan is de tijd gekomen om afscheid te nemen. Weliswaar maar voor een ruime week, want dan komt oma Els Julian weer halen voor de oppasdag, maar toch. We vinden het jammer, want we hebben het heel erg gezellig gehad met zijn allen. Tot volgende week lieve Els en Willem!

De zondag erna staat in het teken van uitslapen, zwemmen, een klein beetje shoppen, relaxen, vreemde vogels op bezoek,

Gieren voor de deur

voetbal, ik die veel-te-veel-boodschappen-doe-en-er-pas-na-bijnaverdwaling-achter-kom-dat-er-geen-tomtom(ook wel niennien genoemd)-in-de-auto-ligt, jac die ruzie met een wasbeer maakt die ons huisvuil plundert en allemaal lekker vroeg naar bed. Morgen gaan we naar Universal!

De (zater)dag van vertrek van Willem en Els breekt aan. Het belooft een warme, maar bewolkte dag te worden. Wij vertrekken rond 09:00 uur via Denny’s naar Seaworld.

Het is maar 15 minuten rijden naar Seaworld en daarom zitten we met zijn 7-en in “onze” Chrysler vandaag. Dat kwartiertje krap zitten lukt ons wel en na het heerlijke ontbijt bij Denny’s onderweg zitten we zelfs nog iets krapper ;-). Nabij 10:30 uur staat de auto geparkeerd bij het park en het valt ons direct op hoe ontzettend druk het vandaag is. Het blijkt Spooktacular (Halloween) te zijn en we zien die dag verschillende kindjes in de meest uiteenlopende kostuums voorbij komen. Het ziet er gezellig uit.

Willem en Els willen graag de dierenverblijven binnen Seaworld zien en nogmaals de orcashow: One Ocean. We lopen daarom van het aquarium bij de Manta,

Doorkijkje naar de Manta vanaf uitgang aquarium
Met zijn allen rustig wandelend uit het aquarium

via de schildpadden en roggen naar Dolphin Cove. Er staat een lange rij bezoekers te wachten om de dolfijnen te voeren, maar de dolfijnen zelf hebben andere plannen. Ze zijn in het ondiepe gedeelte met elkaar aan het stoeien en laten de aangereikte visjes bijna allemaal links liggen. Ik vind het leuk om te zien, vooral omdat ze blijkbaar toch lekker doen wat ze zelf willen.

Spelen en stoeien in Dolphin Cove

We kijken ook nog even naar de dolfijnen in het onderwater gedeelte en lopen dan via de alligators naar Jouney To Atlantis. Hier staat nu maar een wachtrij van 15 minuten en Els en Willem gaan met ons mee. Wij zitten met zijn 4-en op de eerste 2 rijen, Els en Willem vooraan. Groot is de vreugde bij mijn ouders als ze de grote helling bijna droog afleggen, waarna de hilariteit toeslaat als het bootje direct daarna bij een miniplons erg veel water maakt. Ook het stukje achtbaan naderhand verwachten ze niet. Ze zijn er wel mooi ingetuind, maar vinden het gelukkig een leuke attractie. Net als wij. Met een gemiddeld nat pak voegen we ons weer bij Jac, Francis en Julian.

Inmiddels is het al over half een en om één uur begint de show “One Ocean” in het Shamu Stadium. Even wat haast maken dus, maar we zitten op tijd klaar op de tribune en wederom op goede plaatsen. Patrick zit naast Jac bij de invalideplaatsen en die schieten samen de plaatjes.

Dubbelsprong show One Ocean
One Ocean, je weet bijna niet waar je moet kijken

De show is anders dan afgelopen maandag. Er wordt meer gesprongen en de sprongen zijn diverser. Net als maandag komt ook Tilikum weer in actie bij het “splash” gedeelte. Wat is het toch een machtig mooie en vooral grote orca (5.600 kg en 6,9 m).

Tilikum in vol ornaat
Tilikum bewerkt de “Soakzone”

Julian redt de show net niet tot het einde dus ik ga voordat het is afgelopen met hem richting wagen. De rest volgt een minuut of 5 later en samen lopen we naar “Shark Encounter”. Francis blijft buiten met de inmiddels in slaap gevallen kleine man. Het is binnen nu zo druk dat er een rij vormt bij de loopband die door de haaientunnel beweegt. Het blijft de moeite waard, het is een mooi verblijf.

We besluiten langs de zeeleeuwen en zeehonden bij “Pacific Point” te lopen en daarna huiswaarts te keren. We zien een zeeleeuwtje dat net die dag ervoor geboren is, heel schattig. De rest van de zwemmers slooft zich uit voor de bezoekers die visjes hebben gekocht voor ze, maar ook hier zijn er dieren die lekker met zichzelf bezig zijn: spelen.

Spelende zeeleeuwen Pacific Point

Om 15:30 uur zijn we terug in de villa. Els en Willem moeten om 17:00 uur vertrekken richting vliegveld. Eerst pakken ze al hun spullen nog in en daarna verleiden we (of eigenlijk doet Julian dat) ze toch nog tot een duik in het zwembad.

De drie generaties plons

Gezamenlijk zitten we nog even aan de grote tafel en dan is de tijd gekomen om afscheid te nemen. Weliswaar maar voor een ruime week, want dan komt oma Els Julian weer halen voor de oppasdag, maar toch. We vinden het jammer, want we hebben het heel erg gezellig gehad met zijn allen. Tot volgende week lieve Els en Willem!

De zondag erna staat in het teken van uitslapen, zwemmen, een klein beetje shoppen, relaxen, vreemde vogels op bezoek,

Gieren voor de deur

voetbal, ik die veel-te-veel-boodschappen-doe-en-er-pas-na-bijnaverdwaling-achter-kom-dat-er-geen-tomtom(ook wel niennien genoemd)-in-de-auto-ligt, jac die ruzie met een wasbeer maakt die ons huisvuil plundert en allemaal lekker vroeg naar bed. Morgen gaan we naar Universal!

_____________________________________________________________________________________________

Een plezierig en nat dagje Universal’s Islands of Adventure en een dag relaxen

Hoi allemaal, bedankt voor alle leuke reacties weer. Het schrijft nog leuker als je zeker weet dat er iemand mee leest :-).

Maandag ontbijten we in de villa en vertrekken in de loop van de ochtend naar Universal. We zijn er rond 10:30 uur en het lijkt enorm druk, zeker als we dichter bij de ingangen van de parken komen. We besluiten naar “Islands of Adventure” te gaan en Patrick haalt 2  x een express pass om de lange wachtrijen voorbij te lopen. Hij krijgt er per ongeluk 3 van de verkoopster, terwijl hij er toch echt maar 2 heeft afgerekend. Een keertje dan maar iets minder eerlijk, want 3 is ook handig.

We lopen eerst naar het kindergedeelte “Seuss Landing”. Daar gaat Julian voor het eerst van zijn leven met ons in een attractie: “One Fish, Two Fish, Red Fish, Blue Fish”. Het is een soort draaimolen, maar dan met bakjes. Dus eigenlijk de “Spin” op de kermis, maar dan natuurlijk veel minder heftig. We zitten in een bakje in de vorm van een vis. Het bakje kun je zelf door middel van een handeltje omhoog en naar beneden laten gaan en hier en daar wordt je door de omringende vissen nat gespoten.

Julian vermaakt zich prima in “One Fish”

Julian vindt het een succes en wij dus ook. Patrick en ik zijn maar een beetje nat gespetterd, en Julian gemiddeld omdat zijn hele lijfje in de spetterzone zit. Hij vindt water hartstikke leuk en het is warm, dus geen probleem. We lopen verder naar Jurassic Park River Adventure. De naam zegt het al: een waterattractie. De wachttijd is 15 minuten, dus we maken er met de express pass 5 van. Jac gaat ook mee. De attractie is vermakelijk, maar lijkt wel al wat ouder (dino’s kunnen beter). De val is erg leuk en we vangen veel meer water dan verwacht. Patrick en ik zijn van kruin tot navel nat en Jac iets minder.

Patrick en ik pakken daar achteraan dan maar gelijk de volgende waterattractie: “Dudley Do-Rights Ripsaw Falls”. Wederom een boomstammetje in, nu zitend achter elkaar. Het is vooral een gezellige attractie (wat er te zien is, de bewegende figuurtjes) en ik word er melig van omdat we er echt absurd nat uitkomen. Alleen onze billen zijn nog droog en een stukje onderrug. Wel vermakelijk en zeker de moeite waard als het zo warm is. Met Julian spelen we daarna even bij de boot van Popeye. Ik wurm me samen met hem 2 keer door een dichte glijbaan en na het spelen valt hij in slaap. Wij eten wat en lopen richting Harry Potter.

Francis en Julian in de Wizarding World of Harry Potter

De wachttijd voor “Harry Potter and the Forbidden Journey” is 45 minuten. Dat is lang vinden we dus stappen Patrick en ik in de “single riders lane”. Na 15 minuten staan we weer buiten. Het is een erg leuke en mooie attractie. Ik hou alleen mijn ogen dicht bij het spinnen gedeelte, haha, ik hou gewoon niet van hele grote spinnen. Julian speelt met opa en oma bij de fontijn van Sinbad als wij terugkomen en daarna lopen we via Seuss Landing naar het  gedeelte “Marvel Super Hero Island”. Julian gaat nog een keer met ons in “One Fish….”`en vindt het nog leuker dan de eerste keer.

Patrick en ik maken van een wachtrij van 10 minuten wederom 5 bij de achtbaan “Hulk”. Deze valt ons nu eigenlijk een beetje tegen. Loopt niet zo soepel, worden redelijk heen en weer geslingerd met onze koppies. Jac en Patrick gaan samen nog in “Spiderman” en daarna keren we via wat winkels op de Citywalk terug naar de villa. We eten hamburgers maken er een niet al te late maar wel gezellige avond van.

Dinsdag is er erg slecht weer voorspeld dus we besluiten eerst even aan te zien hoe het zich ontwikkelt. Het is weliswaar klam, bewolkt en dreigend, maar er valt de hele dag amper een druppel regen. We genieten van een relaxdag in de villa, lunchen en shoppen een paar uurtjes bij Mall At Millenia, eten thuis tosti’s en soep, en spelen een toernooitje in de gameroom (poolen, airhockey en tafelvoetbal en Patrick en ik verliezen ook nog!). Julian speelt voor spek en bonen mee.

Julian en ik zijn duidelijk aan het winnen van papa Patrick 😛

Wederom 2 zeer geslaagde dagen. Tot straks! (verslag laatste 2 dagen).

_____________________________________________________________________________________________

Een vermakelijke avond TNA Wrestling

Woensdag is het nog bewolkt, maar warm. Julian heeft slecht geslapen en slaapt ‘s-ochtends na het ontbijt nog tot een uur of half 12. We besluiten de dag daarom te gebruiken om een laatste keer uitgebreid te Walmart-en. Patrick en ik gaan daarna rond 16:00 uur richting Universal Studio’s om opnames van TNA Wrestling bij te wonen.

De worstelavond begint om 18:00 uur en de laatste wedstrijd is om ongeveer 20:30 uur afgelopen. Als ze opnames gaan maken worden we aangemoedigd danwel te juichen* of te boo-en*. (welke op dat moment wenselijk is :-P). Ik vind het een zeer leuke en vermakelijke avond, en dan ben ik niet eens degene die het wekelijks kijkt. Patrick vindt het dus ook zeer geslaagd. Er zijn maar weinig dameswedstrijden (gelukkig) en de heren die aantreden maken spectaculaire aanvallen en zijn soms immens breed/groot. Natuurlijk ben ik op een gegeven moment mee gaan “boo-en”. Ik zit er tenslotte toch en de sfeer zat er goed in. Lekker op zijn Amerikaans :-). Hier een paar actie foto’s:

Eric Young heeft Robbie E in de houdgreep
Over breed gesproken: Rob Terry…!?!
Mr. Anderson schiet Jeff Hardy te hulp
Samoa Joe in de houdgreep bij Bobby Roode

Na de laatste wedstrijd komt Jeff Hardy nog in de ring in zijn normale outfit. Mensen die dat willen betalen $ 25 om met hem op de foto te gaan binnen de ring. Hij schud handjes, lacht ze toe, wisselt een paar woorden met ze en gaat dan in de voor hem bekende pose met hen op de foto. Totaal zo’n 10 seconden voor de fans weer buiten de ring staan, maar toch staat er een lange rij. Patrick heeft het er (dit keer) niet voor over.

Wij verlaten het park en eten op International Drive ieder een halve pizza bij de Pizza Hut. De andere helft nemen we beiden mee naar de villa. We zijn “thuis” om 22:15 en sluiten dit keer niet af met een duik in de pool/jacuzzi. De poolboy is vandaag namelijk geweest na een mail van Patrick aan de eigenaar van de villa, omdat het water met de dag groener werd. Nu is er extra chloor ingegooid en snorkelt er een gehele dag lang een zwembadstofzuigertje door het water. Morgen dan maar weer!

_____________________________________________________________________________________________

Een laatste dag Universal en daarna het onvermijdelijke vertrek!

Donderdag vertrekken we redelijk vroeg naar Universal. Het is weliswaar zonnig, maar een stuk frisser dan de afgelopen tijd. Een graad of 22 met een redelijk koud briesje. We arriveren er om 10:30  en lopen richting Universal Studio’s. Direct na de ingang komen we Dora en Diego tegen! Daar moet Julian (van mij) natuurlijk even mee op de foto. Hij vindt vooral de pluizige pakken heel lollig.

Julian en ik met Dora en Diego

We lopen daarna gelijk door naar de Rip Ride Rocket Coaster. De wachttijd bedraagt 50 minuten en Patrick stelt voor om dan in de Single Riders Lane te gaan. Ik vind het prima, maar dan ga ik niet mee. Ik ben nog nooit in deze achtbaan geweest en wil mijn eerste ervaring niet “alleen” beleven. We spreken af dat we even verderop wachten in het parkje, Door meerdere storingen staan we allen toch 45 minuten te wachten, maar het zonnetje schijnt, wij vinden een goed geplaatst bankje en Julian gaat eerst achter de eekhoorntjes aan en valt later in de wagen in slaap.

We blijven in Universal Studio’s tot 14:30 uur. Binnen die korte tijd doen we toch redelijk wat. Patrick en ik gaan in de Mummy (fantastisch vind ik die achtbaan trouwens). We eten allen een lekkere burger als lunch (Julian later een croissant, want die slaapt nog). We creeëren onze eigen “childswap” op het pleintje vóór de Men in Black. Jac en Francis gaan eerst (zij komt er breed lachend uit en hij misselijk ;-)) en daarna wij. Als laatst gaan Patrick en nog in de Simpsons The Ride (erg leuke attractie trouwens, ik was er nog nooit in geweest).

Julian verkent Universal Studio’s op zijn nieuwe Allstars met de trotse blik van papa.
Francis en ik lopend door een rustig en zonnig Universal Studio’s

Ik krijg nog een erg mooi vest kado van Jac en Francis uit mijn favoriete winkel op City Walk (Quiet Flight) en we zijn rond 15:30 uur terug in de villa. We gaan het nu schone zwembad in (afgezien van de tientallen dode duizendpootjes op de bodem van de pool), omdat Julian voor het laatst kan zwemmen.

Julian toch eindelijk vrolijk in zijn zwemband, al is het op de laatste dag.

Om 16:45 uur brengt Patrick zijn ouders naar Downtown Disney. Jac en Francis gaan namelijk naar de voorstelling van 18:00 uur van Cirque de Soleil. Hij haalt ze om 20:00 uur weer op en ze komen erg enthousiast binnen. Ze hebben genoten van de voorstelling en we plonsen met zijn 4-en nog 1 keer in de jacuzzi. Bespreken de hoogtepunten en “dieptepunten” van de vakantie, voor zover die laatste er zijn. De dag van vertrek van Willem en Els is het unaniem gekozen dieptepunt. Julian slaapt en we doen nog 2 keer een toernooitje gameroom. Patrick wint in alle beide combinaties (P&J en P&F), oftewel ik verlies twee keer….. bah. We maken het iets later dan normaal, maar niet later dan middernacht.

Vrijdagochtend pakken we alles in en vertrekken we om 10:00 uur naar het vliegveld. We checken in en eten daar iets op het foodcourt. De vlucht vertrekt ruim een half uur later dan gepland, maar we zitten op een heerlijke plek. Direct achter First Class en daardoor hebben we 2 uur lang prima beenruimte. Op New York gaat het iets rommeliger en met wat moeite zitten we met zijn 3-en (en Julian op schoot) bijeen, alleen Francis zit een rij achter ons schuin in het midden. Heeft de hele reis aanspraak van een Amerikaanse vrouw, practisch een talencursus :-P. Julian gedraagt zich voorbeeldig. Slaapt 2 uur lang en kijkt kinder tv.

We komen een uur eerder aan op Schiphol en Roderik en Esther staan er zowaar al! Willem en Els laten even op zich wachten, maar niet langer dan 30 minuten. Wij zijn ondertussen al richting huis. Julian gaat thuis gelijk al zijn bekende speelgoed opnieuw ontdekken en even later komen al onze reisgenoten nog even een bakkie koffie/thee drinken bij ons.

Julian slaap nog 4 uurtjes ‘s-ochtends en Patrick en ik nog 2,5 uur. We kijken terug op 2 heerlijke weken en hebben (gelukkig) uitzicht op nog 2 heerlijke weken met Esther en Roderik in feb 2012. Mijn beide mannen liggen er om 19:30 uur zo bij:

ahhhhhhhhhh wat lief!

Bedankt voor al jullie gezellige reacties en smsjes en tot februari 2012!

Groetjes, Patrick, Julian, Jac, Francis, Willem, Els, en Nienke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: